मलाई कठघरामा उभ्याइयो उसले गलाभरि माला पहिरिएर हिँड्यो

बेजोड रचनाका सर्जक Yash Lama लाई धन्यबाद,

गाई मारा भर्सेस् भाइ मारा

स्कुल पढ्दा देखि नै नगर्नु पर्ने शंका गर्थे साथीहरूले मलाई ।

गुरूहरू अापसी कानेखुसी गरेको सुन्थें

साउती मारेको देख्थेँ

यसको पुर्खाले त गाई खान्छ गाई सायद अहिले पनि खाँदो हो ।

जब म निकै कठिनताका बाबजुद सिक्दैथेँ भाषा

जस्तो कि कति गाह्राे हुन्छ गह्रौं भारी बोकेर गन्तव्य पुग्न

त्यतिबेला मलाई जिस्काएर भाग्थे पर… प�र…

सखाहरू भोटे मरे डाँडामा चामल पिठो भाँडामा ।

म बालाई सुनाउँथें

अाबा ङादा बाम  नला कोला कादेसे जोराङ पाङ्जी बा सालिन हुनुहुन्थ्यो मात्र यत्ति भन्नुहुन्थ्यो

मिला लिच्छा थाब्राऊ खुरू खुरू पढ्दिऊ ।

काकालाई सुनाउँथेँ

अाब्च्याङ ङादा बामनलाई कोलाकादेसे जोराङ पाङ्जी हाला थे ङादा अोन्गो दारेम् तिगाई बिजिबिसाम पुङ्गो स्वा ताइन्ना, ङा मुला काका अलिक मुढी हुनुहुन्थ्यो ।

तर…… च्याङ्बाले भने जवाफ फर्काइ हाल्थ्यो

अोई !

काठा निउ खोज्छस् ?

आइज जुध्ने ?

सिङ्गल सिङ्गल आइज ।

देश कहाँदेखि कहाँ पुग्यो

म पनि ठूलो भएँ

ठूलो कयौँ वादहरू पनि निलियो

धर्मनिरपेक्षता पनि देखियो

सङ्घीयता पनि देखियो

विद्रोहीहरूले गाई काटेर भोज गरेको पनि देखियो

तैपनि मलाई अपराधी सम्झेर हेर्छन्

केही जोर अपराधी अाँखाहरूले ।

म त मुस्कानसँग हारेको मान्छे

रिसलाई जितेको मान्छे

कत्तिले मेरो जातसँग जोडेर कुकुरको अगाडि भोटे जोडिदिए

कत्तिले ताल्चाको अघि तैपनि चुपचाप छु म

म सोच्छु सकारात्मक सोच्छु कुकरहरू इमान्दार हुन्छन् भन्ने बुझ्छु

ताल्चाहरू बलिया हुन्छन् भनेर बुझ्छु ।

अब त जरा खोज्न सक्ने भइसकेको छु

म त्यतिबेला मेरा बालसखाहरूको मस्तिष्कमा रोपिएको जरा ?

तैपनि अवशेषहरू रिसको नाममा खुसीको नाममा दिललग्गीको नाममा आइलाग्ने गर्छन् मसँग ।

हलि सम्झिन्छन् मलाई हलि म चेतको ढोकामा देख्छु

लिखुरे चुच्चो ताल्चा र ताल्चामा देख्छु लामो डोरो ।

जसले मलाई स्कुल पढ्दा जिस्काउँथे

ऊ बुढी गाई लिएर जान्छ मेरो घरको आँगन हुँदै सिमा पारिसम्म पछि पछि पुच्छर समाउँदै हिँड्छ

उसको छोरो फर्किँदा खसी डोहोर्याउँदै ल्याउँछ छोरो ललीपप चुस्दै आउँछ ।

सम्धी सञ्चै छ भनी सोध्छ म एकैखाले जवाफ दिन्न घरिघरि मात्रै यत्ति सोच्छु तन्नेरी खसीसँग बुढी गाई किन साट्यो ?

उसको छोराले पुच्छरको दाम किन माग्यो ?

फेरि एकोहोरो रिस किन गरिरह्यो ?

लक्ष्मी भनिने राष्ट्र प्रतीक मानिनेको पनि किन मोलमोलाइ गर्यो ?

किन बेचियो ?

किन्नेले मात्र खाने प्रयोजनले किने बेच्नेले के प्रयोजनले बेचे ?

गाई खाने अपराधी भए कथित धार्मिक आस्था बेच्ने र कथित देशकै प्रतीक बेच्ने देशमा�राहरू सज्जन भइरहे ।